Groei in Nijmegen

Manon Wetzels & Reinier de Nooij delen met ons hoe de Nijmeegse Wake Up sangha is ontstaan en gegroeid. 

Het zaadje voor Wake Up Nijmegen is ontkiemd tijdens de Nederlandse retraite met Thich Nhat Hanh in Papendal, voorjaar 2009. Er was vruchtbare grond aanwezig in het samenzijn van jongeren in een jongerengroep en ook genoeg dharmaregen en stromend enthousiasme. Een al langer bestaand verlangen om de beoefening en de inspiratie die ik daaruit haal, te delen met leeftijdsgenoten vond eindelijk de ruimte. In de jongerenfamilie tijdens deze retraite, geleid door br. Phap Linh, was veel levendigheid, speelsheid en plezier, terwijl ook onze obstakels en serieuzere kanten van de beoefening ruimte kregen. Er was onderlinge herkenning in thema’s die in deze levensfase actueel zijn, daarin was duidelijk verbondenheid voelbaar.

Meteen voelde ik me zowel geïnspireerd als thuis. Na de avondmeditatie op de eerste retraitedag kroop ik ontspannen in bed. Alle indrukken van die dag zakten tussen waken en slapen als zand in water naar de bodem. Ineens wist ik helder en krachtig: ik ga een groep voor jongeren beginnen om al dit moois mee te delen. Het was geen idee dat me lang uit mijn slaap hield, eerder een pril zaadje dat rustig wachtte tot het de kans kreeg te gaan groeien. Ik nam het stilletjes met me mee de retraite in.

Dat prille zaadje dat vanaf het begin van de retraite stilletjes had afgewacht, vond allemaal goede omstandigheden voor ontkieming. Mijn waardering voor het gevoel van verbondenheid onder jongeren groeide samen met mijn toewijding aan de beoefening. Ik nam ik de aandachtsoefeningen aan. Die vormden een krachtige voedingsbodem voor de wortels van mijn beoefening. Thay had in die tijd een sterke visie dat er meer aandacht uit moest gaan naar jongeren. Jonge monastics waren al bezig een website te maken om op die manier jongeren te bereiken en met elkaar in contact te brengen. Aan het einde van de retraite werd me gevraagd of ik iets voor de nieuwe ‘beweging’ voor jongeren wilde gaan doen. Ook een medelid van de jongerenfamilie, Rianne Croes, was enthousiast over de groep en wilde zorgen dat deze jongeren nog een keer bij elkaar zouden kunnen komen. Zij bleek ook in Nijmegen te wonen.

Rianne en ik waren beide vastberaden dat een sangha in onze woonplaats ons zelf de meeste vreugde en ondersteuning in onze eigen beoefening zou brengen en we hoopten dat een jongerensangha voor andere leeftijdsgenoten ook een welkome plek daarvoor zou zijn. Het mooiste zou zijn als dat een sangha van-en-door-allen zou worden. Om dat mogelijk te maken zouden we wel zelf een goede basis neer moeten zetten. Dus zat er niets anders op dan gewoon maar beginnen, hoe groen en onervaren we ook waren. Als basis leek ons van belang in ieder geval te zorgen voor een goede opbouw van het programma van een sangha-avond. Gelukkig hoefden we niet alles alleen te doen en opnieuw uit te vinden. We namen contact op met de bestaande sangha in Nijmegen en hebben onze plannen gedeeld met twee ‘grote zussen’ van deze sangha. Daar namen we veel goede adviezen en vooral ook vertrouwen en aanmoediging van mee. Zo voelden we ons klaar voor de start die we maakten in september 2009.

Wake Up Nijmegen van start
We begonnen met een klein groepje mensen om ons heen, bestaande uit een paar jongeren die ook in Papendal waren geweest, vrienden en via-via-contacten. De avonden vonden plaats op verschillende locaties in woonkamers bij de leden thuis of ruimtes van kennissen waar we af en toe gebruik van mochten maken. Nog best wat rommelig, maar gezien ons enthousiasme prima in deze startfase. We groeiden in aantal en als groep, mensen kwamen en gingen, maar er ontstond ook een vaste kern. Heel wat beweging die eerste tijd, zeker omdat Rianne, mede-oprichtster en drager van de sangha, maart 2010 naar Utrecht verhuisde.

Met vier kernleden hebben we op een mooie zomerdag in een kloostertuin samen gezeten en onze intenties voor het voortbestaan van de sangha verzameld en verenigd. We wilden heel graag verder en besloten, ook al waren we nog een kleine groep, een ruimte te gaan huren. We hadden vertrouwen dat we vandaar uit konden gaan groeien. Ook wilde Reinier, trouw en actief lid van onze groep sinds zijn komst in november 2009, de taken van Rianne overnemen. Door een goede afstemming op elkaar en de groep en vooral door het plezier in de beoefening te delen, hebben we nooit het gevoel gehad dat we heel erg ons best moesten doen of hard moesten werken om de sangha te faciliteren.

De groei waarop we hoopten bleek helemaal vanzelf te gaan, onze plannen om posters en flyers te maken waren niet meer nodig. We denken dat de groei te maken had met het feit dat we nu een echte oefenruimte hadden in plaats van een woonkamer of zolder bij iemand thuis. Eenmaal op onze eerste vaste locatie, de Vuurvlieg, bleek de ruimte die we huurden al snel te klein. Voorjaar 2011 vonden we een ruimere plek in het Cordium. Samen met de stap naar een eigen plek begon ook ons team en de reikwijdte van Wake Up Nijmegen uit te breiden. In Nederland waren meerdere Wake Up sangha’s ontstaan en Wake Up organiseerde zich inmiddels ook op landelijk niveau.

1

 

De sangha krijgt vleugels
Het Cordium bleek echt de juiste omgeving voor ons, die verdere groei mogelijk maakte. En wát voor groei, binnen een halfjaar groeiden we van 10 mensen op een avond naar rond de 20. Dat was prachtig en bracht ook allerlei problemen met zich mee. Zo werd het moeilijker voor Manon en Reinier om alle namen bij te houden, werd de ruimte weer te krap en bleek het moeilijk om de huisregels van het Cordium op tijd aan iedereen door te geven.

We hebben de problemen in het voorjaar van 2012 opgelost door de begeleidergroep uit te breiden (mogelijk gemaakt juist door de groei), een grotere ruimte te bemachtigen in het Cordium, de huisregels vaker te communiceren en op papier te zetten: Een checklist voor iedereen.
Een instrument dat we al vanaf zomer 2011 zijn gaan gebruiken is een jaarlijkse enquête. De resultaten waren voor ons een aangename verassing: we kregen erg veel bloemrijke en positieve feedback, en dat gaf ons het stevige gevoel dat we op de goede weg waren.

Andere instrumenten die we zijn gaan gebruiken in de loop der tijd zijn: een Google groep, genaamd wuna (wake up nijmegen activiteiten), een Facebook groep en Dropbox. Met Dropbox delen we met zo’n 30 personen literatuur, audio books met Dharma lezingen en meditaties, ons begeleidingsrooster, etcetera. De emaillijst voor de sangha wilden we, ter voorkoming van het spam gevoel, alleen gebruiken voor zaken die direct aan de sangha gerelateerd zijn. Vandaar de Google groep, zo kunnen mensen ervoor kiezen of ze ook allerlei berichtjes over feestjes, samen uitgaan, eten, wandelen enzovoort willen ontvangen. En dat soort activiteiten zijn er nogal wat. Zo is er een heel gemeenschapje ontstaan dat elkaar ook buiten de sangha avonden ziet, en daarbinnen ontstaan weer vriendengroepen.Af en toe samen eten deden we al vanaf het begin. Ook is de Zomersangha traditie geworden,tijdens de vakantieperiode oefenen we bij sanghaleden thuis of in de tuin. Afgelopen jaar gingen we voor een weekendretraite met de sangha naar het EIAB (een klooster in de traditie van Thich Nhat Hanh in Duitsland) en voorjaar 2012 hadden we ons eerste sanghaweekend in Tricht. Sindsdien weten we dat de basis voor de sangha zo breed en diep is dat deze nog heel lang kan blijven bestaan Een krachtig vertrouwen samen als sangha onderweg weg te zijn.

 2

Wake Up Nijmegen is dus in aantal leden erg gegroeid, maar ook het fundament waarop de sangha kan rusten is stukken sterker geworden. Mede vanwege de grote groei zijn de bijeenkomsten nu wekelijks in plaats van eens in de twee weken. Daarmee creëerden we ook een gelegenheid om naast de avonden die volgens een vast programma verlopen, verdiepingsavonden en thema-avonden te organiseren, met uiteenlopende werkvormen. Dat delen van inspiratie brengt levendigheid en creativiteit, zonder dat het de waardering voor de zo belangrijke vaste elementen in de weg staat als zitmeditatie, loopmeditatie en dharma-delen (delen van ervaringen en inzichten, aandachtig spreken en luisteren). Verdieping van de beoefening en contact met elkaar wordt enorm gevoed door het dharma-delen. Na meer dan viereneenhalf jaar samen veiligheid en vertrouwen opbouwen is dit iets erg krachtigs geworden.

Sangha van en door iedereen
De begeleiding is geleidelijk aan door steeds meer mensen vormgegeven, met nu zo’n 10 mensen die regelmatig begeleiden en nog eens 10 die dat af en toe doen. Zo is steeds meer een sangha-door-iedereen ontstaan. Meer mensen actief betrokken bij de sangha, vraagt om meer afstemming en coördinatie. En juist dat komt de samenhang van de sangha ten goede, zeker nu daar goede werkvormen voor gevonden zijn. Ook het sangha overleg, dat we zo’n twee keer per jaar hebben, is gegroeid van twee naar vier naar zes personen, en sinds najaar 2013 naar de hele groep. Dat wil zeggen dat we een sangha avond houden die in het teken staat van overleg. Daarvoor hebben we, via Basecamp (het online sociaal netwerk van onze traditie), advies gevraagd van de monniken in Plum Village. Dat was erg waardevol en wat we direct daarvan hebben overgenomen is het volgende: aan het begin nadruk leggen op het belang van harmonie, besluiten worden genomen in unanimiteit en het werken met een zogenoemde Care Taking Committee.

3
De eerste keer was het nog uitproberen, zo’n overleg met zijn allen. De kunst is om stroperigheid te voorkomen en ook voldoende tijd over te houden voor meditatie. De tweede keer ging dat al erg goed. Tijdens het eerste overleg met de hele sangha hebben we maar één agendapunt kunnen bespreken: het omgaan met de af en toe te grote groepen op een sangha avond en de toenemende groep leden die de Wake Up leeftijd aan het ontstijgen is. We besloten een nieuwe sangha-avond creëren. In december 2013 zag de ‘Cordium Sangha’ het levenslicht, dit is een sangha voor alle leeftijden. We zien het als een deel van de bestaande sangha in Nijmegen, en hebben het nu zelf over de Refter Sangha (die al een hele tijd bestaat) en de Cordium sangha. Het is een extra avond voor iedereen en een ontmoetingsplek voor de jongere en oudere beoefenaars.

Taking Care
We werken zoals gezegd sinds najaar 2013 met een Care Taking Committee zoals dat ook in Plum Village en het EIAB wordt gedaan. Dit betekent dat een groep van zo’n zes personen het reilen en zeilen van de groep in de gaten houdt en indien er aandachtspunten zijn, deze met elkaar bespreekt. Ook neemt het CTC kleine besluiten met het oog op het behoud van een zo gezond mogelijke Sangha. Voor grote besluiten wordt de gehele Sangha betrokken in een centraal overleg. Het CTC doet echter al voorwerk, zodat niet alles meer van voren af aan in kaart gebracht of uitgedacht hoeft te worden. Doordat de begeleiding en ‘care taking’ door een steeds bredere groep kon worden gedragen, wordt deze nu op een heel vloeiende wijze steeds meer overgedragen aan jongere Sanghaleden. Zo groeien we door als Sangha. Uitbreiding en nieuwe vormen stimuleren tot het ontwikkelen van stevigheid en volwassenheid. We hebben door alle ervaringen in de afgelopen jaren alle vertrouwen dat we ook bij nieuwe uitdagingen de kracht en de wijsheid hebben om te zorgen voor harmonie en een gezonde Sangha.

 

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.