Geluk Delen is Geluk Vermenigvuldigen

Oftewel Verena en de Veertien Aandachtsoefeningen

“Wat drijft jou om steeds van alles te organiseren?” vroeg mijn beste vriend me deze week. Hij had er zelf wel ideeën over, maar ik liet me niet van mijn stuk brengen. Ik had namelijk op dat moment hele andere dingen aan mijn hoofd. Later kwam die vraag echter weer bij me op. Ik vraag het me namelijk zelf ook wel eens af. Een deel van het antwoord is me inmiddels duidelijk geworden, door een ‘toevallige’ samenloop van omstandigheden.

free hug crop artikel
“True happiness is when the love that is within us finds expression in external activities.” -Mata Amritanandamayi (Amma)

Er zijn natuurlijk veel verschillende redenen waarom ik het niet kan laten events, retraites, nieuwsbrieven en wat al niet meer te organiseren, samen met andere leden van Wake Up Nederland. Maar een van de belangrijkste is denk ik toch wel dat ik heel veel passie heb om iets moois in deze wereld te brengen. Of beter nog: al het moois dat er al in deze wereld is zichtbaarder en toegankelijker te maken voor iedereen! Ik ben er namelijk vast van overtuigd dat deze wereld een mooie plek is, dat mensen van nature goed en liefdevol zijn, dat de kansen voor het grijpen liggen en geluk en plezier erop wachten om ontdekt te worden door eenieder die zich ervoor openstelt. Soms kun je de omstandigheden een handje helpen, zodat anderen dit ook kunnen ervaren. En daar word ik dan blij van :)!
Natuurlijk is er ook lijden: pijn, verdriet, angst. Het is mij zeker niet vreemd. En het is mijn beoefening het niet uit de weg te gaan, ermee te zitten en het te omarmen. Makkelijk? Nee. Maar als ik zorg dat ik mijn zaden van geluk en plezier voldoende water geef, heb ik wel veel meer ruimte om mijn lijden te dragen. En als ik moeite heb om het alleen te dragen, dan is er de Sangha. In mijn Sangha is er ook een mooie balans tussen vreugde en lijden. Die balans maken we samen. Met onze vreugde, creëren we ruimte en een stabiele basis, waar lijden een plek  kan krijgen en het veilig is om kwetsbaar te z Jarenlang waren de Vijf Aandachtsoefeningen de basis van mijn beoefening. Direct vanaf het begin inspireerde de tekst van de Veertien Aandachtsoefeningen me echter ook heel erg. Deze is uitgebreider en is bovendien toegesneden op het beoefenen in, met en bouwend aan een Sangha. De titels van de verschillende Aandachtsoefeningen zijn achtereenvolgend: Openheid; Niet gehecht zijn aan opvattingen; Vrijheid van denken; Besef van het lijden; Gezond en met mededogen leven; Omgaan met boosheid; Hier en nu gelukkig zijn; Echte gemeenschap en communicatie; Waarachtig en liefdevol spreken; De Sangha beschermen en voeden; Juist levensonderhoud; Eerbied voor het leven; Vrijgevigheid; Ware liefde. Echt de moeite waard om eens door te lezen!

Wat ik er onder andere zo mooi aan vind, is dat ook hier de beoefening begint bij jezelf. Ooit gaf een monnik mij deze zin mee: “ How do I practice with that?” Het brengt me steeds terug naar de kern. Geneigd als ik ben om me te richten op het lijden, de vreugde en het geluk van anderen, zoekend naar wat ik daar aan kan bijdragen… Maar voordat ik een ander tot steun kan zijn in zijn lijden, is het goed om te kijken of ik niet mijn eigen lijden mee de situatie in breng. En voordat ik ruimte heb om bij anderen de bloemen water te geven, is het goed om na te gaan of mijn eigen bloemen wellicht dorstig zijn. Om dit werkelijk te kunnen doen heb ik ruimte en rust nodig en dat scheppen is voor mij een hele uitdaging. Daarom ben ik ook heel erg benieuwd naar de ervaringen van andere ‘Sanghabouwers’!

In Wake Up Nederland zijn we natuurlijk zonder uitzondering Sanghabouwers. En het delen over onze ervaringen is een vast onderdeel van onze beoefening samen. Dit wil ik ook zeker gewoon blijven doen! Wat mij aantrekt aan de Veertien Aandachtsoefeningen, is dat ik denk dat zij precies dat hulpmiddel (voor mij) zijn om de uitdagingen die ik nu in mijn beoefening tegen kom op een liefdevolle en milde manier aan te gaan. Ja, dus ik ga ze gewoon aannemen :) En dat wordt echt een avontuur want…

Ik ken inmiddels wel verschillende leden van de Orde van Interzijn (O.I.), maar ik heb eigenlijk totaal geen beeld van wat er nu zoal in de O.I. gebeurt. (Hier over schreef ik al eerder een stukje in de nieuwsbrief van Wake Up Nederland, ook te lezen op deze website). Een tijd heeft dit mij misschien ook wel een beetje geremd in de stap om de Veertien Aandachtsoefeningen aan te willen nemen. Want dan word ik via een traject van Aspirantschap als het goed is uiteindelijk ook O.I.-lid, en daar was het me niet per se om te doen, haha! Maar in dat traject krijg je wel de gelegenheid om met en van elkaar te leren. Door je in de Aandachtsoefeningen te verdiepen en ervaringen uit te wisselen. Dat lijkt me heel bijzonder.

Nog leuker als er nog meer Wake Uppers bij zijn! Ik begin in September, doe je mee?

Door Verena, Contemplative Healing of the Heart

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.