Cultivating the Garden (in Athene)

“Dat kan ik niet, en ook: het past helemaal niet bij mij” welde er in me op, net daar op het randje van mijn bewustzijn- telkens weer. Zo alleen hier in Athene, waar ik nog niemand echt goed ken.. wie denk ik wel niet dat ik ben? Nee dat gaat vast niet lukken, daar kan ik maar beter niet aan beginnen. Maar juist hier in de chaos van het hedendaagse Griekenland voelde ik dat verlangen om -zo nu en dan- toevlucht te nemen in een Sangha. Zeer waarschijnlijk zou dat dan ook voor andere gelijkgestemden gelden. En bovendien: wat had ik te verliezen? Toch maar eens een mailtje naar Wake Up International sturen dan. Dat is inmiddels bijna drie maanden geleden..

“Dennnnnnnnnngg” galmt de bel, wat eigenlijk een app is op mijn iPhone. We staan op van onze kleden en jassen, die als kussens dienen. We buigen naar elkaar; voor en naast me in de huiskamer zie ik vier glimlachende gezichten. Ik voel me vredig en voldaan. Die eenvoud van onze beginnende sangha, daar kan ik nu hartelijk om lachen. En wat is het fijn om de energie van deze mensen om me heen te voelen. De hiccups van de eerste bijeenkomsten (geen deurbel, in slaap vallende deelnemers, een wegvallende internetconnectie net als je hem nodig hebt) behoren ineens alweer tot de voltooid verleden tijd. Haha! of dat vertel ik mezelf althans op dit moment, maar dat is natuurlijk een illusie. De 4e bijeenkomst van Wake Up Athene zit er in ieder geval op vandaag.

Wat onwennig en nerveus was ik, de eerste keren. Wie zal er komen -if anyone-, en hoe zal het gaan? De Sangha heb ik op de website van Couchsurfing geadverteerd, om de eerste jongeren te attenderen. Inmiddels zijn we alweer een paar keer bij elkaar gekomen, in kleine groepjes van Athenians en wereldreizigers. Sommigen ervaren beoefenaars, en anderen beginnelingen. Wie had gedacht dat het zo snel zo gemakkelijk zou gaan? Vaak zit de kunst hem in het beginnen.

En de Sangha dan soort-van loslaten, zijn eigen koers laten varen. Een Sangha is als een “garden,” zo zegt Thich Nhat Hanh. “A garden filled with beautiful trees and flowers.” Elke “bloem” en “boom” draagt eraan bij, en vandaag, voor het eerst echt, voelt dit ook zo aan. De grap is dat ik nu -na zo’n vier jaar van beoefening- eindelijk pas echt besef: mindfulness betekent goed voor jezelf zorgen, en dat past in feite bij iedereen.
Liefs!
Leonie

No Comments

Post a Comment