De Verbindende Kracht van de Sangha

Sangha Opbouw Weekend 2017 

door Carolien Balt en Jurriaan van Reijsen

Van 10 tot 12 maart dit jaar vond het tiende Sangha Opbouw (SOW) weekend plaats, waar beoefenaars uit het hele land samen kwamen om ervaringen uit te wisselen over het opbouwen, ondersteunen en begeleiden van een Sangha. Tegelijkertijd was het een weekend dat was opgezet als retraiteweekend, met een dagindeling zoals die in Plum Village gebruikelijk is, met zit- en loopmeditaties, mindfulle maaltijden en gelegenheid om te delen in families. Carolien Balt, ervaren beoefenaar en mede-organisator (vanuit Stichting Leven in Aandacht), en Jurriaan van Reijsen, ervaren begeleider bij Wake Up, maar nieuw bij het Sangha Opbouw weekend, delen beiden hun ervaring over het weekend vanuit hun eigen perspectief.

Welke ervaring hebben jullie binnen de Sangha?

Jurriaan: mijn Sangha ervaring begon in mei 2015 bij Wake Up Nijmegen. Ik was net in Nijmegen komen wonen en zocht naar een plek om te mediteren en mede-beoefenaars te ontmoeten.  Het was alsof ik thuiskwam. De Wake Up Nijmegen Sangha bruist van de energie en kent talrijke lieve, warme mensen. De vonk was aangewakkerd en al gauw ontstond er een vuur. Ik kwam elke week; eerst als deelnemer, maar al gauw ook als begeleider en lid van het Care Taking Committee (CTC). Onlangs ben ik verhuisd en daarom nu aangesloten bij Wake Up Utrecht. Door mijn ambulante functie bezoek ik regelmatig ook andere Wake Up Sangha’s, zoals die in Den Haag en Rotterdam. Dat maakt het voor mij mogelijk om ervaring tussen de verschillende Wake Up Sangha’s uit te wisselen en dat is voor mij zowel een passie als een missie, evenals het dieper aarden in de rol van begeleider.

Carolien: ik ken vanaf 1991 zo langzamerhand heel veel Sangha’s, om te beginnen mijn lokale Sangha in Haarlem, maar ook de orde, het bestuur, het Intersein-Zentrum (in Hohenau/Beieren, lekengemeenschap o.l.v. dharmaleraren Karl en Helga Riedl), het EIAB, Plum Village.  Zelfs in Sevilla heb ik al een paar keer de Sangha aldaar bezocht, omdat ik sinds 2013 bijna elk jaar wel een keer naar Sevilla ga, nu een goede vriend van me daar is gaan wonen. Het mooie van al deze Sangha’s is, dat je je er altijd thuis voelt. De manier van samen oefenen vanuit de traditie van Thich Nhat Hanh is overal in de basis dezelfde met wel verschillende accenten natuurlijk, maar dat vind ik juist interessant.

Mijn eigen beweegreden om me aan te sluiten bij de Sangha destijds was, dat ik een bijzondere warmte en interesse in elkaar ervoer.

Hoe hebben jullie de voorbereiding ervaren?

Jurriaan: de voorbereiding begon eigenlijk al onderweg naar Loenen in de auto. We reisden met z’n drieën. Drie ervaren Wake Up’ers, waarvan ik er één al goed kende en één die dag voor het eerst ontmoette. Dat gaf meteen een bijzondere energie, van zowel vertrouwd als nieuwigheid en de bijkomende nieuwsgierigheid. Er ontstond ruimte om uit te wisselen over wat onze verwachtingen waren en ik merkte op dat ik eigenlijk geheel zonder enige verwachting was ingestapt. Dat creëerde een mate van openheid en frisheid om het weekend onbevangen in te kunnen stappen. In m’n achterhoofd zat wel ergens het idee dat het weekend me ongetwijfeld zou ondersteunen in mijn werk als begeleider bij Wake Up, zonder vooraf te weten op welke manier dat zou gaan.

Carolien: Met tegenzin stapte ik de auto in om naar Loenen te rijden voor het SOW. Dat gebeurt me niet vaak, dat ik weinig zin heb om naar een retraite of sanghaweekend te gaan. Ik weet best waardoor het komt. In mijn privéleven had ik een paar hectische dagen. Daarbij was er een slecht bericht over mijn broer bij wie opnieuw een verontrustend vlekje was ontdekt via een scan. Hij had een appje gestuurd waarin stond dat hij wellicht weer geopereerd zou moeten worden, maar eerst nog meer onderzoek. Ik had hem willen bellen voordat ik vertrok, maar ik had helaas geen ruimte en vertrok zelfs nog een uur later dan ik gepland had. Het gaf me een slecht gevoel, dat ik hem niet even gebeld had. Verder waren de voorbereidingen in onze SOW-groep niet helemaal goed afgerond. Het was gecompliceerder geweest dan de vorige keer en bepaalde taken waren nog niet ingevuld. Al met al kwam ik met wat zorgelijke gedachten aan in Loenen, waar ik voor het eerst over de drempel stapte van huize Bosoord.

Hoe hebben jullie het weekend ervaren?

Carolien: toen ik de snelweg verliet en langs een mooie route arriveerde bij Bosoord, was ik al wat rustiger geworden. De locatie vond ik erg fijn en mooi gelegen, ondanks het feit, dat het gebouw wel aan de weg ligt. Al snel viel ook de rest van mijn zorgen van mij af, nadat ik veel lieve vriendinnen en vrienden begroet had en ook weer nieuwe gezichten mocht ontdekken. Het hele weekend was vol mooie momenten. Het delen in de families was heel openhartig en diep, de loopmeditatie buiten van een bijzondere rust en schoonheid, zeker ook door de lenteachtige geluiden en geuren , prachtige dharmatalks van Françoise en de deelnemers aan het forum zaterdagavond. Veel dingen raakten me in dit weekend, teveel om te benoemen, maar omdat het thema “ De verbindende kracht van de Sangha” was, wil ik een paar dingen uit Françoises talk citeren (zoals ik het in mijn aantekeningen heb gezet!): haar openingszinnen waren (nadat we eerst heel fijn met elkaar gezongen hadden): “ De Sangha is als een koor met sopranen, tenoren, alten, bassen. Als we allemaal samen zingen en we hebben daar plezier in, dan is dat heel mooi. Het maakt niet uit of er niet altijd op de juiste toon gezongen wordt. De Sangha is de groep beoefenaars en bestaat dus uit de beoefening van alle Sanghaleden! De verbindende kracht van de Sangha is er niet vanzelfsprekend. Natuurlijk kunnen er ook conflicten zijn. Denk niet dat we zonder conflicten kunnen zijn. We hebben wel mooie handreikingen gekregen om met de conflicten om te gaan en ze op te lossen. We zijn nooit klaar met de beoefening – vergelijk het met musici -, we blijven altijd op weg om samen te bouwen aan de Sangha. Er is geen doel, er is alleen de weg, this is it“ !

Jurriaan: bij binnenkomst viel het me vooral op dat ik één van de jongste aanwezigen was. Dat was meteen een mooie eye-opener. Onze traditie is natuurlijk veel breder dan alleen Wake Up! Er zijn in Nederland ook vele volwassenen Sangha’s. Mooi om te zien dat er zo veel plekken zijn om bij aan te kunnen sluiten om te beoefenen. Het programma heb ik ervaren zoals ik het ken vanuit het EIAB en dat was erg fijn. Het was heerlijk om ’s ochtends in alle stilte te mediteren met de hele Sangha en om daarna in stilte te eten. Tegelijkertijd vond ik het fijn om te zingen en te delen en er was zelfs ruimte voor lichaamsoefeningen. Het daadwerkelijk oefenen met het opbouwen hebben we gedaan door middel van diverse workshops, zoals een workshop bel uitnodigen, een world café met kernvragen en antwoorden over waar een Sangha zoal tegen aan kan lopen en een Q&A. Daarnaast hebben we kunnen oefenen met het geven van begeleide meditatie, loopmeditatie en mindfulness movements, waarbij we door onze families van feedback werden voorzien. Alles bij elkaar was het programma zo erg leerzaam en inspirerend. Je leert hier zowel van feedback op je eigen werk als van de ervaringen van de andere deelnemers. Het enige dat ik echt gemist heb, is het dansen en ik realiseer me, dat dat echt een Wake Up invloed is. Hoewel, ik heb zowaar een volwassenen Sangha kunnen inspireren om het dansen te gaan verkennen. Leuk!

Carolien: Ha, daar wil ik even op inhaken, Jurriaan. In de eerste plaats heel leuk inderdaad, maar hoezo noem je het een “volwassenen Sangha”? Alsof de Wake-Up’ers niet volwassen zouden zijn en alsof de “volwassenen” alleen maar volwassen gedrag vertonen…. Ik heb dit weekend genoten van het feit dat er weer meerdere leeftijdscategorieën aanwezig waren en dat we echt samen een Sangha vormden.

Jurriaan: Ha, wat een mooie feedback, dank je wel Carolien. Je hebt helemaal gelijk! Ik merk dat ik het uitdagend vind om een passende term te vinden voor “niet-Wake Up Sangha’s”. Het geeft wel goed weer hoe mijn perspectief was; hoezeer ik me niet realiseerde dat er nog veel meer Sangha’s in onze traditie zijn. Ik heb het als heel positief ervaren om te ontdekken dat die er zijn. En inderdaad: het was heel fijn om het weekend te beleven met verschillende leeftijdscategorieën en te merken hoe gemakkelijk de verbindende kracht in dat samenspel ontstond en gedragen werd.

Wat nemen jullie mee?

Jurriaan: voornamelijk twee dingen. In de eerste plaats heb ik veel feedback mogen ontvangen over mijn eigen werk als begeleider. Dat heeft me positief bekrachtigd om dit werk te blijven doen en daar ben ik zeer dankbaar voor. Een vraag waar ik recentelijk tegen aan gelopen was, toen ik er tijdens het begeleiden even niet goed uit kwam hoe ik zowel vriendelijk als duidelijk kon zijn toen er tijdens het delen flink over de tijdslimiet heen werd gegaan, is beantwoord. In de praktijk ben ik eraan herinnerd dat het prima mogelijk is om tegelijkertijd liefdevolle vriendelijkheid toe te passen als duidelijk te zijn in het aangeven van grenzen. Verder heb ik tijdens het weekend herontdekt hoe fijn ik het vind om te zingen in de Sangha. Bijvoorbeeld het zingen van Plum Village en Wake Up liederen, maar ook het reciteren van mantra’s met de Sangha. Al met al was dit een leerzaam weekend en tegelijkertijd een weekend waarin er ruimte was voor mijn eigen beoefening en het opdoen van vele nieuwe, fijne contacten. Ik kijk er met veel plezier op terug en sluit volgend jaar graag weer aan.

Carolien: ik heb me weer gerealiseerd, dat je wel in de voorbereidingsgroep een aantal zaken kunt bedenken en lijnen kunt uitzetten en ook dat je in je rol als begeleider een beetje invloed hebt op hoe het gaat, maar dat het weekend in al zijn onderdelen toch echt gemaakt en vorm en inhoud gegeven wordt door de deelnemers met elkaar, door de Sangha, die er op dat moment ontstaat! En ook, dat ik daar eigenlijk altijd op mag en kan vertrouwen, omdat ik dit onderhand al heel vaak meegemaakt heb in onze traditie! Kortom, de verbindende kracht heb ik ook deze keer weer duidelijk gevoeld en vervult me met enorm veel dankbaarheid. Als lid van de Sangha Opbouw Werkgroep wil ik tot slot nog het volgende kwijt: omdat er voor het weekend veel minder deelnemers waren aangemeld dan in jaren gebeurd was, waren er in mijn hoofd en ook in dat van anderen al gedachten als “Laten we er maar mee stoppen, er zijn toch genoeg mogelijkheden voor het verdiepen en versterken van de sangha’s….”, maar na afloop in de auto waren Françoise en ik het volmondig met elkaar eens: dit is toch een hele mooie opzet, laten we er mee doorgaan!

No Comments

Post a Comment